De Udio homepage waar je met een tekstprompt AI-muziek genereert, met genres, songtekst en een afspeelbalk
Udio maakt van een prompt een compleet nummer op 48kHz. De kwaliteit is er. Het meenemen is het probleem.

De muziek is af. Alleen krijg je hem er niet uit.

Dat is Udio in één zin. Het is een AI-muziekgenerator die van een tekstprompt een heel nummer bouwt: zang, instrumenten, een nette songstructuur. En de audiokwaliteit hoort bij het beste dat AI nu maakt.

Gemaakt door Uncharted Labs, een clubje met wortels in het audio-onderzoek van Google DeepMind. Klinkt goed. Is het ook, zolang je maar snapt waar het schuurt.

Eerst het addertje: downloaden kan niet

Dit is wat de meeste enthousiaste stukjes over Udio verzwijgen: je kunt je eigen nummers op dit moment niet downloaden.

De aanleiding is een juridische. De grote platenmaatschappijen klaagden Udio en concurrent Suno aan omdat ze op auteursrechtelijk beschermde muziek zouden hebben getraind. Udio schikte, en sloot vervolgens deals met Universal Music en Warner Music. In ruil daarvoor bouwt het bedrijf zijn platform om tot een volledig gelicentieerde muziekomgeving.

Voor jou als gebruiker heeft dat sinds vorig najaar één heel concreet gevolg. De exportknop is weg. Udio werd een "walled garden": je maakt muziek, je speelt hem af, je remixt hem, je deelt hem binnen het platform, maar je haalt er geen los audiobestand meer uit. Toen die knop verdween was de verontwaardiging groot, en heel even zette Udio downloads weer aan, maar het besloten model is de richting.

De gelicentieerde versie moet er dit jaar komen, getraind op geklaarde catalogi in plaats van betwiste data. Hoe exporteren en commercieel gebruik daarin gaan werken, lag bij het schrijven nog niet vast. Wil je Udio dus voor iets waar je de muziek écht bij nodig hebt, een video, een podcast, een release, check dan eerst de actuele stand op de site. Reken er niet blind op.

Waar het wél in uitblinkt

Waarom je ondanks dat alles toch enthousiast raakt: de output is vaak gewoon mooi. Vooral instrumentaal. Orkestraal, ambient, jazz, lo-fi, filmische scores.

Dat komt door de techniek. Udio genereert op 48kHz, tegen de 44,1kHz die je elders vaak ziet, en de instrumentscheiding is opvallend schoon. Waar een AI-track snel modderig wordt, met gitaar, bas en zang die in elkaar overlopen, klinkt Udio als een echte mix waarin je de lagen los hoort. Bij een strijkersarrangement of een pianostuk hoor je dat verschil.

Met de zang ligt het genuanceerder. Sommige luisteraars vinden Udio's stemmen natuurlijker in uitspraak en frasering, anderen missen de emotionele uithalen die de concurrentie soms beter pakt.

En zoals bij elk muziekmodel: de eerste generatie is bijna nooit meteen raak. Je genereert, hoort dat het couplet net niet loopt, verlengt een goed stuk, remixt een sectie, probeert opnieuw. Reken op meerdere rondes per nummer dat je echt goed vindt. Daar gaan je credits ook harder dan je vooraf denkt.

Wat Udio kost

De prijzenpagina van Udio met de plannen Free, Standard en Pro en het aantal credits per plan
Gratis om te proeven, Standard voor regelmatig gebruik, Pro voor volume. De adder zit in de credits die niet doorrollen.
Plan Prijs Credits Waarvoor
Free $0 100 p/mnd (±10 per dag) Proeven, niet-commercieel
Standard $10/mnd (±€9) 2.400 p/mnd Regelmatig gebruik, commerciële rechten, Voice Control
Pro $30/mnd (±€28) 6.000 p/mnd Volume, meer generaties tegelijk

De belangrijkste regel staat niet in die tabel: credits resetten elke maand en rollen niet door. Wat op je factuurdatum openstaat, is weg. Alleen losse credits die je apart bijkoopt, blijven geldig.

En omdat je zelden in één poging klaar bent, voelen die 2.400 credits van Standard krapper dan ze lijken. Test dus eerst op Free hoeveel je echt verstookt voordat je naar Pro springt. Wat je ook betaalt, je resultaat blijft voorlopig binnen de app.

De grote vraag: Udio of Suno?

Bij AI-muziek loopt het bijna altijd op dit tweetal uit. Op dit moment is Suno in de praktijk de nuchtere keuze. Het dekt meer genres, is sterker in songs met zang en heeft een volwassener ecosysteem. En het allerbelangrijkste nu: je kunt er nog gewoon downloaden.

Udio wint op zijn beurt op ruwe audiokwaliteit voor instrumentale en orkestrale muziek, en op die schone instrumentscheiding. Voor een track die je buiten de app wilt gebruiken is Suno dus logischer. Udio is sterker zodra je de mooiste instrumentale schetsen zoekt en het besloten platform je niet stoort.

Wil je muziek die je zonder gedoe mág gebruiken, dan zijn er nog twee namen die je pijn besparen.

Soundraw genereert royaltyvrije, instrumentale muziek die je expliciet in video's en content mag zetten, met een abonnement dat juist op dat gebruik is gebouwd. Je stuurt er minder op prompt en meer op knoppen, en levert zo wat creatieve controle in (bekijk Soundraw ↗). Stable Audio, van Stability AI, richt zich op instrumentale audio en samples, getraind op nadrukkelijk gelicentieerde muziek. Handig als je losse stukken wilt om zelf mee verder te bouwen (bekijk Stable Audio ↗).

Het komt hierop neer

Udio is fantastisch om muziek te verkennen en ideeën hoorbaar te maken, en voor instrumentale en orkestrale schetsen misschien wel de mooiste optie van dit moment. Zolang je de muziek niet per se hoeft mee te nemen, is het besloten platform geen dealbreaker.

Wil je je nummers wél exporteren, uitbrengen of commercieel inzetten, dan botst Udio precies daar waar het pijn doet. Kies dan voor nu iets waar downloaden en rechten helder zijn, en houd Udio in de gaten voor wanneer de gelicentieerde versie er staat. De muziek is er klaar voor. De rest van het plaatje nog niet.